"Instrucciones para subir a una escalera" este artículo lo leí en el blog de Sonha(futura socia en alguna obra, eso espero, cuando ya estemos montadas) y se lo voy a copiar porque es muy bueno.
Me encanta cuando dice "Agachándose y poniendo la mano izquierda en una de las partes verticales, y la derecha en la horizontal correspondiente, se está en posesión momentánea de un peldaño o escalón"
El Congreso ha aprobado hoy la Ley que designa el 2006 como año para la recuperación de la memoria histórica, en recuerdo de las victimas de la Guerra Civil.
Unas 500.000 personas murieron en España sólo durante la Guerra Civil.
Todos los partidos apoyaron la aprobación de la Ley excepto (¿quién será será?) el Partido Popular, ya no hay nada más que decir...
Pues estaba buscando yo este video, y ya lo he encontrado pero no lo puedo poner aqui asi que os pongo el enlace.
Iván Ferreiro, Amaro y la China Patino.
Pouco ou nada sei da casa aquela
Imaxe de arquivo inexistente na memoria
Familia de Matilde a Sirena chegada de Costiña de Randufe
De morar na outra casa en Remuíños onde a auga ergue
o canto para bailar nas moas pandeiretas ata o Tripes que
se perde polo Miño
Galano no fotógrafo percibir as dúas xanelas, unha
varanda e no baixo catro portas
Alí no fondo da Corredoura tenda tasca e casa de comidas
tamén cortes
E detrás hortas e nabais onde pastaban os cabalos de
Tomiño que montaban homes serios e dipostos para os preitos
Cando a vida comezaba ás cinco da mañá
Un día instalouse como música de fondo o silencio da
pesa e detívose o xantar
A tía Angelita, Angelita García Pérez, 30 anos.
Acabada enterrárona con vida volve á casa da familia
A mesma que a acollera con só oito días
Na Corredoura péchanse ás portas e soan as pegadas
doutras bestas
O mundo detívose con trinta anos como o teu sangue
Angelita de terror e para sempre
O cabelo ficaba todo el no peite
E o corpo mudouche nun sopro anicado nun salouco
Matáronche a Fernando, Fernando Martínez Freiría, 38 anos
Carpinteiro
Non pode ser certo nada fixera coma todos eles e Pilar, a
irmá máis vella
Alá vai a Pereiró
Contra a parede o seu sangue, Angelita.
E Pilar merca unha caixa e límpalle o rostro e axéitalle a
roupa
E o Tui de despois do 36 diche polos séculos dos séculos
que está morto
Que é verdade
Matáronche o home, Angelita...
E Tui atordada xa para sempre
Abandonas a túa casa
A madeira acariñada polas súas mans
O arrecendo das súas labras mesturado con mazáns e
marmelos
e soñas coa súa roupa
Dis que a ves pola rúa e non pode ser certo
A roupa que levaba
Transcorren cinco anos e deixan que o vexas
Coa forza de Pilar
e alí en Pereiró... está ainda enteiro
Corpo soterrado co sangue quento
Testemuño da túa dor coa súa chaqueta
Fechada para sempre.
Dende a parede Fernando Martínez Freiría, 38 anos,
Carpinteiro
Convoca á dignidade
Retratado dous días antes por Benito Prieto Coussent
A casa de Lola e Piña antrás das Monxas de Santa Clara
garda a memoria...
Daquela da bisavoa Matilde a Sirena que foi tenda tasca
casa de comidas só a imaxe do fotógrafo...
Onde a cidade se perde cara o río na beira das enxurradas
do camiño encanastrada a da tía Angelita que ao abrir a
porta ceiba o arrecendo de mazáns e marmelos
mesturado coas labras de Fernando...
Aínda medran roseiras que eu apaño.
Marga Do Val
(XVIII Festival da Poesía. Em defensa das liberdades, 2004)
Esta poesía pertence o libro "Poemas Pola Memoria (1936-2006)
